Meesterschap

Iets wat heel moeilijk is, heel makkelijk doen lijken. Dat is een grote kunst.


Mathieu van der Poel verstaat dit als geen ander. Hij koerst met bijna kinderlijk plezier. Uit verveling valt hij aan, vaak op een moment waarop niemand het verwacht. Puur instinct en liefde voor de koers bepalen zijn tactiek. Hij doet het met zo'n speels gemak dat je zelf zin krijgt om te fietsen.


Al die loodzware trainingsuren, al het afzien, alle offers die hij heeft gebracht om dit te kunnen, zien we niet. Wij zien een jongen die graag fietst.


Voor elke podiumkunstenaar is dit het hoogst haalbare. Het punt waarop talent, ervaring en plezier samenvallen.


Afgelopen weekend heb ik het voor mijn ogen zien gebeuren. Eindelijk zag ik Louis CK live. De controversiële Amerikaanse comedian tourt door Europa met zijn nieuwe show en ik had een kaartje.


Het is gevaarlijk om je helden te ontmoeten. Moet je je hooggespannen verwachtingen ingelost willen zien worden? Het is me al eens overkomen met een band waar ik idolaat van was. Toen ik ze eindelijk in het echt zag bleek het een fletse kopie van mijn fantasie.


Ik had mijn verwachtingen omlaag geschroefd. 'Hij zal wel niet écht zijn best doen in zo'n klein theatertje in Nederland. Hij doet natuurlijk vooral oud materiaal en het nieuwe zal wel niet zo sterk zijn. Hij kan nooit zo goed zijn als ik hoop.'


Niets bleek minder waar. Een dik uur zag ik de meester aan het werk. Hij was fenomenaal. Alleen maar nieuw, ijzersterk materiaal. En Louis had er zin in. Het spelplezier spatte eraf. Intimiderend goed.


Aan niets zie je dat hij zijn best doet. In een spijkerbroek en slobbertrui leek hij eerder op een leuke oom dan op een wereldberoemde comedian. Het koste hem ogenschijnlijk geen enkele moeite. Alsof hij toevallig tegen ons aan was beginnen te ouwehoeren.

Maar ook Louis CK heeft een lange tocht achter de rug. Jarenlang in de marge gespeeld. Ooit heeft hij zelfs op het punt gestaan er mee te stoppen omdat hij er niet meer in geloofde. Hij had dit breekpunt nodig om te komen waar hij nu is.


Picasso zei, 'ik heb een heel leven nodig gehad om te kunnen schilderen als een kind.' Dat is de kunst. Zoveel beheersing en gemak dat je bijna denkt, dat kan ik ook.