Anton

We hebben een buurtambassadeur. Meerdere zelfs. Maar eentje steekt er bovenuit: Anton. Hij valt niet per se op door zijn inzet of betrokkenheid bij de buurt, maar Anton is wel zichtbaar. Laten we het daar op houden.


Ik woon in een zogenaamde 'focuswijk'. Veel sociale huur, probleemgezinnen en kwetsbare groepen. Eén van de oplossingen van de gemeente is het aanstellen van buurtambassadeurs.


Ze zijn te herkennen aan een blauw hesje waar achterop het woord 'buurtambassadeur' te lezen staat. Het is fantastisch dat betrokken buurtbewoners zich op deze manier willen inzetten voor de gemeenschap. Een belangrijke schakel tussen bewoners en gemeente.


Bij Anton vraag ik me af of het hem om het welzijn van onze gemeenschap gaat. Hij is veel bezig met de anderen, maar of dat iets bijdraagt?

Met zijn glimmende loafers, kleurrijke blouses, zwierige sjaaltjes en parmantige panamahoed is hij een opvallende verschijning. Anton loopt niet door de buurt, hij paradeert. Alsof we koninklijk bezoek krijgen, zo schrijdt Anton door zijn koninkrijk.


Zijn vaste uitvalsbasis is tweedehandsfietsenzaak en officieus buurthuis 'Ron's Kringloop'. Ron is een échte buurtambassadeur. Maar daar hoeft hij geen blauw hesje voor te dragen. Iedereen kan bij Ron terecht. En niet alleen met een fiets. Van het lenen van een vuilnispas tot het geven van advies bij de grote levensvragen, Ron weet raad.


Alle dagen staat hij op de stoep van zijn zaak fietsen te repareren. Niemand kent de buurt en haar bewoners zo goed als Ron.


Daarom komt Anton zoveel bij Ron's Kringloop. Ron weet alles van iedereen en als Anton ergens dol op is, dan is het op weetjes. Hij wil alles weten en heeft over iedereen wel een mening. Het liefst een negatieve.


Laatst stond ik met een paar gebroken spaken bij Ron op de stoep, toen Anton ons vereerde met een bezoekje. Of we het al gehoord hadden? Er was ingebroken bij die en die en hij wist wel bijna zeker wie het had gedaan want laatst reed daar al een heel raar busje rond. En weet je wie ook in scheiding liggen?


Bijna een kwartier lang hoorde Ron stoïcijns het gezwets van onze buurtambassadeur aan, tot deze zei 'nou, dan ga ik maar weer 's verder'. Hij sloeg zijn paarse sjaal om en schreed verder door zijn buurt.